Categories

  • Χωρίς κατηγορίες

Most Popular

Most Viewed

Τα mission impossible του Μαρτίνς

Ο Σπύρος Γρομητσάρης γράφει για τα δύο καλοκαίρι του Πορτογάλου στον Ολυμπιακό.

 

Πέρυσι του δόθηκαν -ποδοσφαιρικά- χαλάσματα και του ζητήθηκε να ψάξει σ’ αυτά ώστε να κρατήσει το 20-30% που εκτιμούσε ότι άξιζε. Ύστερα βγήκε στην αγορά για να προμηθευτεί το υπόλοιπο 70 με 80% των υλικών και μετά να χτίσει κάτι νέο, ωραίο και λειτουργικό. Αλλά όλα αυτά να τα κάνει και γρήγορα και να εξασφαλίσει ευρωπαϊκό όμιλο για τον Ολυμπιακό.

Φέτος κλήθηκε να διαχειριστεί μια πολύ διαφορετική κατάσταση. Ναι μεν δεν έχασε βασικούς παίκτες, με εξαίρεση τον φορ (Χασάν), ωστόσο στερήθηκε πολύτιμα γρανάζια (Σισέ, Καμαρά, Μεριά) λόγω Κόπα Άφρικα και μερικές μέρες πριν από τη σέντρα των επίσημων αγώνων τραυματίστηκε ο Φορτούνης. Ταυτόχρονα η σεζόν μεταφέρθηκε 17 μέρες νωρίτερα αλλά και πάλι «έπρεπε» να εξασφαλιστεί ο ευρωπαϊκός όμιλος…

Ο Πέδρο Μαρτίνς ήρθε στον Ολυμπιακό κουβαλώντας ένα ταπεινό βιογραφικό. Ένα βιογραφικό ωστόσο που μάλλον τον αδικούσε. Είναι καλύτερος απ’ αυτό που «έλεγε» το ταπεινό βιογραφικό του πριν συνάψει συνεργασία με τους Πειραιώτες. Για την ακρίβεια, είναι πολύ καλύτερος. Πιστεύετε αλήθεια ότι υπάρχουν αρκετοί προπονητές που μπορούν να κάνουν ό,τι αυτός επί δύο σερί καλοκαίρια με τον Ολυμπιακό; Αν το πιστεύετε, αναθεωρήστε. Το να λες «μπορώ» είναι διαφορετικό από το να «κάνεις» κάτι αληθινά. Ο Πορτογάλος δεν έδειξε μόνο τον δύσκολο δρόμο που είχε να διαβεί. Τον περπατάει κιόλας.

Προφανώς κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τη συνέχεια της φετινής ιστορίας. Είμαστε μόλις στις 31 Ιουλίου. Το σίγουρο είναι ότι ο Ολυμπιακός για το τελευταίο που πρέπει ν’ ανησυχεί είναι για τον προπονητή του. Ένας προπονητής που φρόντισε να είναι πιο ξέγνοιαστα τα καλοκαίρια και, πλέον, καλείται να οργανωθεί και για τον χειμώνα και, ακόμα περισσότερο, την επόμενη άνοιξη που θα έρθει…