Categories

  • Χωρίς κατηγορίες

Most Popular

Most Viewed

Τα κέρδη του Χαριλάου και μερικές επισημάνσεις…

Η κορυφή, αυτά που γλίτωσε, οι τέσσερις ενδεκαδάτοι Έλληνες και το… αυτί του Μασούρα

 

Ο Ολυμπιακός έπαιζε πολλά στο Χαριλάου, όπως μάθαμε να λέμε το «Κλεάνθης Βικελίδης» από παλιά. Κυρίως έπαιζε την πρωτιά στο βαθμολογικό πίνακα, καθώς με οποιοδήποτε άλλο αποτέλεσμα πλην της νίκης θα την έχανε μετά το νικηφόρο πέρασμα του ΠΑΟΚ από την Τρίπολη. Έπαιζε όμως κι άλλα…

Και το πιο βασικό που έπαιζε ήταν η ηρεμία του. Η ομάδα κλονίστηκε από τον τρόπο που ήρθε η ήττα στο Βελιγράδι. Δεν λέω ότι θα έπεφτε στην εσωστρέφεια αν για παράδειγμα έφερνε μια ισοπαλία με τον Άρη, αλλά σίγουρα δεν θα έφτανε στη δεύτερη διακοπή της σεζόν με την ηρεμία που θα ήθελε. Ευτυχώς, λοιπόν, έκανε το διπλό που είχε ανάγκη στο Χαριλάου και όλα καλά…

Όχι τίποτα άλλο δεν πήγε στράφι και το rotation που έγινε με τον Ερυθρό Αστέρα ενόψει Άρη. Διότι αν πήγαινε στράφι θα είχαμε και γι’ αυτό μεγάλες γκρίνιες τώρα. Ο Ολυμπιακός, όμως, έκανε αυτό που έπρεπε απέναντι σε μια πολύ καλή ομάδα όπως ο Άρης και πλέον μπορεί να κοιτάζει με ακόμα μεγαλύτερη αισιοδοξία μπροστά. Για να σας πω την αμαρτία μου, πάντως, εγώ βλέποντας τον Γκιγιέρμε απόψε σιχτίριζα ακόμα περισσότερο που ήταν στον πάγκο στο Βελιγράδι, αλλά τι να κάνουμε.

Προτεραιότητα το πρωτάθλημα δεν είπαμε; Αφού το είπαμε και το δεχόμαστε οι περισσότεροι, πρέπει να δεχόμαστε κι αυτά. Το πρωτάθλημα βέβαια έχει μεγάλο δρόμο ακόμα και ίσως αυτήν την στιγμή να έπρεπε να μπει σε προτεραιότητα ένα αποτέλεσμα που θα σου εξασφάλιζε σε μεγάλο βαθμό την ευρωπαϊκή σου συνέχεια, αλλά ας μην αναλύουμε άλλο τις… προτεραιότητες. Ότι έγινε, έγινε άλλωστε και δεν αλλάζει…

Κατά τα άλλα μερικές επισημάνσεις. Ο Ολυμπιακός για πρώτη φορά στη φετινή σεζόν είχε τέσσερις Έλληνες στην ενδεκάδα του και θεωρώ ότι ο Μαρτίνς διάλεξε το πιο κατάλληλο ματς για να κάνει κάτι τέτοιο. Σε παιχνίδια σαν κι αυτό που είδαμε στη Θεσσαλονίκη θέλεις παίκτες που να ξέρουν την άγρια μυρωδιά τους.

Θέλεις Αβραάμ και όχι Μπα. Θέλεις Τσιμίκα που μέχρι να αποχωρήσει τραυματίας ήταν εκπληκτικός. Θέλεις Μπουχαλάκη με τα καλά του και τα κακά του, γιατί θα ρίξει μια σπρωξιά στους αντιπάλους όταν περνούν τα πόδια τους πάνω από τον πεσμένο Γκιγιέρμε. Θέλεις Μασούρα για να σκοράρει το γκολ της ισοφάρισης στην πιο κατάλληλη στιγμή και να επαναφέρει την πίστη της νίκης στην ομάδα.

Απλά από τον Μασούρα δεν θέλεις αυτό που έκανε στο τελευταίο δεκάλεπτο. Τότε που είχε εύκολη πάσα στον Ελ Αραμπί αριστερά του και προτίμησε να κάνει ένα τυφλό σουτ που πέρασε άουτ. Προσωπικά το πιστεύω πολύ αυτό το παιδί και θέλω να το βλέπω στην ενδεκάδα, αλλά… μια, δυο τρεις… κάποια στιγμή πρέπει να του τραβήξει κάποιος το αυτί. Και το ίδιο πρέπει να συμβεί και με τον Καμαρά, διότι κι αυτός τα συκώτια μας έχει βγάλει με κάποια αψυχολόγητα σουτ…