Categories

  • Χωρίς κατηγορίες

Most Popular

Most Viewed

Ψηλά ή χαμηλά η μπάλα με Μαρτίνς;

Ποιός θα πάρει την απόφαση για τον Πορτογάλο και το άλλο στατιστικό του Ολυμπιακού που αξίζει να διαβάσεις.

 

Μετά από ένα διάστημα στο οποίο το μέλλον του Πέδρο Μαρτίνς αποτελούσε το… viral στην κουβέντα γύρω από τον ποδοσφαιρικό Ολυμπιακό, πλέον έχει υποχωρήσει κάπως. Κάπως, όχι εντελώς… Ο καθένας δικαιούται να έχει τη γνώμη του. Το θέμα είναι τι γνώμη έχει ο Ολυμπιακός που πληρώνει. Και φυσικά τι γνώμη έχουν εκείνοι που γνωρίζουν από ποδόσφαιρο.

Ένα από τα σημαντικά αρνητικά των κοινωνικών δικτύων είναι ότι πίσω από την ανωνυμία (και ποιός σου εγγυάται ότι εγώ είμαι όντως αυτός που λέει το προφίλ μου στο facebook, ε;) κάθε γνώμη, κάθε ψήφος σε ηλεκτρονικά γκάλοπ, ζυγίζει το ίδιο ενώ δεν θα έπρεπε. Και εξηγούμαι. Μπορεί να ψηφίσουν δύο άνθρωποι σ’ ένα γκάλοπ για την παραμονή ή όχι του Μαρτίνς. Ο ένας να πει ναι, ο άλλος όχι και να υπάρξει ισοπαλία. Πόσο δίκαιο και σωστό είναι ωστόσο να ληφθεί σοβαρά υπόψιν αυτό το αποτέλεσμα στο οποίο δεν ξέρουμε αν η μία ψήφος είναι 12χρονου (έχει κι αυτή την αξία της αλλά συγκεκριμένη αξία) και άλλη επαγγελματία του είδους ή κάποιου που βλέπει μπάλα καμιά 50αριά χρόνια;

Γι’ αυτό λοιπόν επιμένω ότι δεν έχει τη μεγαλύτερη σημασία τι γνώμη έχω εγώ ή εσύ για τον Μαρτίνς (ή όποιο άλλο θέμα τέλος πάντων) αλλά οι πλέον σχετικοί και φυσικά εκείνοι που πληρώνουν και θα ευνοηθούν ή, στον αντίποδα, θα πάνε στον… γκρεμό από την όποια επιλογή τους. Να επιτρέψει λοιπόν στον Πορτογάλο να εξαντλήσει και τον 2ο χρόνο του συμβολαίου του ο Ολυμπιακός ή να αναζητήσει κάτι διαφορετικό; Την πλέον ασφαλή απάντηση σε τόσο σημαντικά ερωτήματα πρέπει να τη δίνει το ίδιο το ποδόσφαιρο.

Στο δικό μου μυαλό η απόφαση είναι εύκολη, να μείνει. Δεν ισχυρίζομαι ότι εγώ ξέρω κι εσύ που λες να φύγει είσαι άσχετος. Τη δική μου γνώμη καταθέτω. Αυτό που έχει κάνει φέτος ο Ολυμπιακός ποδοσφαιρικά είναι αδύνατο. Η διαδρομή από τα περυσινά ποδοσφαιρικά χαλάσματα σ’ αυτό που βλέπουμε φέτος δεν ήταν ποτέ τόσο σύντομη. Δεν ξέρω αν έτυχε, συνέβη ωστόσο. Όποιος πει ότι αυτό που βλέπει, καθαρά ως εικόνα, από τον φετινό Ολυμπιακό δεν του αρέσει θα είναι ψεύτης. Το μάτι το διασκεδάζει η ομάδα, την τροπαιοθήκη όχι αλλά αν το κατάφερνε κι αυτό θα μιλούσαμε για έναν… Χουντίνι της προπονητικής. Και καλή μπάλα και τίτλους μερικούς μήνες από το περυσινό συνονθύλευμα.

Άλλωστε, η πλειοψηφία δεν ήταν εκείνη που γκρίνιαζε για το θέαμα που (δεν) προσέφερε ο Ολυμπιακός του Μπέντο πριν από τρία χρόνια κι ενώ ουσιαστικά είχε καθαρίσει τον τίτλο από τον Νοέμβρη; Ο Ολυμπιακός του Μαρτίνς μοιάζει το ακριβώς αντίθετο από ‘κείνη την ομάδα. Πέρα από το χιλιοειπωμένο για τις πολλές τελικές και το ποδόσφαιρο που παράγει η ομάδα, αξίζει να τονιστεί και τούτο: από τα 51 γκολ που έχει βάλει ως τώρα στο πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός μόλις τα 10 (7 φάουλ – 3 πέναλτι) έχουν επιτευχθεί με στημένες μπάλες. Τα υπόλοιπα τα έχουν βάλει οι ερυθρόλευκοι σε open play, δηλαδή σε κανονική ροή αγώνα. Λεπτομέρεια, θα πει κανείς. Για το… εικαστικό του πράγματος, καθόλου. Για να διασκεδάσει, να δει κάτι ωραίο, πληρώνει κάποιος να πάει στο γήπεδο, όχι μόνο για νίκες και δη τις λεγόμενες «επαγγελματικές» που ήταν το σήμα κατατεθέν της εποχής Μπέντο.

Στο διά ταύτα, το ποδόσφαιρο «λέει» ότι ένας προπονητής δεν μπορεί να κριθεί με ασφάλεια από τον πρώτο κιόλας χρόνο κι ακόμα «χειρότερα» όταν παραλαμβάνει ένα -ποδοσφαιρικό- ερείπιο και προσπαθεί να το κάνει ομάδα. Η μπάλα τον πρώτο χρόνο με Μαρτίνς έπρεπε να είναι χαμηλά λόγω της δυσκολίας της αποστολής που ανέλαβε. Πολύ ψηλά θα πρέπει να είναι τον δεύτερο, αν φυσικά ο Ολυμπιακός επιλέξει να τον διατηρήσει.