Categories

  • Χωρίς κατηγορίες

Most Popular

Most Viewed

Πόση δύναμη (πρέπει να) έχουν τα social;

Το Βαλβέρδε out, το Μπαρτζώκας in και η διαφορά του αφουγκράζομαι με το (συν)αποφασίζω με τα κοινωνικά δίκτυα

 

Βρισκόμαστε αισίως στο 2020. Σε καιρούς τεχνολογίας. Πολύ fast σε όλα. Στο food εδώ και δεκαετίες. Τα θέλουμε όλα και τα θέλουμε ΤΩΡΑ. Δίχως υπομονή. Δίχως πλάνο. Ή αν υπάρχει πλάνο, επειδή δεν υπάρχει υπομονή, συχνά εγκαταλείπεται ατάκτως. Πολλή φιλοσοφία «έπεσε» κυριακάτικα αλλά δεν φταίω, παίρνω αφορμές.

Χαζεύοντας στην ισπανική Marca είδα μια (από τις πολλές) φωτογραφία με πλακάτ οπαδού της Μπαρτσελόνα να γράφει: Βαλβέρδε out. Την ίδια στιγμή στην Ελλάδα ο μέσος οπαδός του Ολυμπιακού είναι στην (ευτυχισμένη) λογική του: Μπαρτζώκας in. Και δεν έχω παρά να αναρωτηθώ, σε ποιόν πλανήτη μετανάστευσαν όλοι όσοι απαιτούσαν με ανάλογα πλακάτ (ηλεκτρονικά μέσω κοινωνικών δικτύων ή με αποδοκιμασίες στο γήπεδο) την απομάκρυνση του ίδιου ανθρώπου πριν από κάποια χρόνια ενώ ήταν προπονητής της ομάδας; Είμαι βέβαιος ότι είναι όλοι εδώ. Απλά συνηθίζουν ν’ αλλάζουν γνώμη πιο γρήγορα από τα πουκάμισα. Κι αυτό είναι πρόβλημα. Πρόβλημα όχι για τους ίδιους (ποιός θυμάται βρε αδερφέ;) αλλά για την ομάδα που επιλέγει να διοικεί με βάση τις… τάσεις των κοινωνικών δικτύων.

Στη χώρα που «γέννησε» τη δημοκρατία και έδωσε την ίδια βαρύτητα σε όλες τις γνώμες, νομίζω ότι κάποια στιγμή πρέπει να μπουν και περιορισμοί. Όχι στο να ψηφίζει γενικώς ο κόσμος, προς Θεού. Στο τί οφείλει να λαβαίνει υπόψιν της η κάθε διοίκηση. Δεν (πρέπει να) έχουν όλες οι γνώμες την ίδια βαρύτητα. Δεν πρέπει να επηρεάζεται μια διοίκηση από τις τάσεις των κοινωνικών δικτύων, δηλαδή των σύγχρονων ηλεκτρονικών καφενείων. Βλέπετε, τις συνέπειες δεν τις μοιράζονται όλοι μαζί αλλά η διοίκηση που «λούζεται» το ορθό ή το λάθος μιας επιλογής. Υπάρχει διαφορά στο αφουγκράζομαι τον κόσμο και κάνω ό,τι εκείνος θέλει. Το πρώτο είναι ξεκάθαρο ότι πρέπει να συμβαίνει, το δεύτερο όχι.

Για να μην το κουράζω, εν έτει 2020 τα κοινωνικά δίκτυα, ή στα… ελληνικά social media, έχουν τεράστια δύναμη. Αυτό είναι κακό για όλους όσοι τους δίνουν μεγαλύτερη βαρύτητα από ‘κείνη που τους πρέπει. Και είναι κακό για ‘κείνους που θέλουν να τα χρησιμοποιήσουν όπως νομίζουν ή τους συμφέρει. Πριν από καιρό είχα υποδεχθεί με μεγάλη χαρά δήλωση των αφών Αγγελόπουλων σύμφωνα με την οποία δεν διοικούν με βάση τα όσα λέγονται στα κοινωνικά δίκτυα. Είναι άραγε ακόμα «εκεί»; Γιατί οι συχνές αλλαγές προπονητών / παικτών «μαρτυρούν» κάτι άλλο αν και προφανώς η τελευταία (σ.σ.: επιστροφή Μπαρτζώκα) δείχνει απολύτως σωστή. Για την ακρίβεια δείχνει να αποτελεί τη διόρθωση μιας προηγούμενης δικής τους λάθος επιλογής / αδικίας στην οποία «σπρώχτηκαν» -και- από τα κοινωνικά δίκτυα. Φαύλος κύκλος…

ΥΓ: Σε αντίθεση με τη συντριπτική πλειοψηφία που τα ξέρει όλα, δηλώνω ότι δεν ξέρω τα πάντα. Ειδικά στο μπάσκετ είμαι ερασιτέχνης αθλητής που απλά «ταλαιπωρώ» το άθλημα, δεν το γνωρίζω.

ΥΓ2: Κάτι ανάλογο, μερικές φορές, ισχύει και στο ποδόσφαιρο. Θυμηθείτε μόνο τους λόγους για τους οποίους απομακρύνθηκαν από τον Ολυμπιακό οι Ζαρντίμ και Μπέντο. Γιατί, λέει, δεν έπαιζε η ομάδα θεαματικό ποδόσφαιρο. Και όταν οι τίτλοι που έφερναν οι δυο τους χάθηκαν έγινε… επανάσταση και μπήκαμε στη λογική «τί να το κάνω το καλό ποδόσφαιρο, ο τίτλος μετράει». Άβυσσος…