Categories

  • Χωρίς κατηγορίες

Most Popular

Most Viewed

Ο πατέρας που πρέπει να είσαι…

Με αφορμή μία ακόμα γιορτή-μόδα, ο Σπύρος Γρομητσάρης σκέφτεται φωναχτά

 

Και ξαφνικά, μάθαμε και την ημέρα του πατέρα. Και την… γιορτάζουμε με ευχές στο facebook. Συγνώμη αλλά αν θες να γιορτάσεις πραγματικά τη γιορτή του πατέρα γίνε ο ίδιος μια καλύτερη εκδοχή εκείνου που είχες / έχεις. Προφανώς τον αγαπούσες / ας αλλά αυτό δε σημαίνει ότι ήταν / είναι τέλειος. Κανείς δεν είναι. Δεν υπάρχει εγχειρίδιο ούτε πατέρα, ούτε μητέρας. Μήπως υπάρχει παιδιού; Βρες περισσότερο και πιο ποιοτικό χρόνο για το δικό σου παιδί.

Να είσαι εκεί όταν σε χρειάζεται. Ακόμα και όταν δεν σε χρειάζεται, εκεί να είσαι, ποτέ δεν ξέρεις… Βοήθησέ το όταν πρέπει. Μην το τρομάζεις όταν σκοντάφτει, μάθε του να σηκώνεται μόνο του. Να δίνεις απαντήσεις στις ερωτήσεις του, μην τις αποφεύγεις. Κάνε το να σέβεται. Εσένα, τα ζώα, τους άλλους. Όλους τους άλλους.

 

Μάθε το να λέει ευχαριστώ, παρακαλώ, να έχει ευγένεια. Να μην πετάει τα σκουπίδια του όπου να’ ναι αλλά όπου πρέπει. Πες του μπράβο όταν τα καταφέρνει και δύο φορές μπράβο όταν δεν τα καταφέρνει. Για την προσπάθεια και για να βρει το κουράγιο να προσπαθήσει ξανά.

Μην προσπαθείς, απαραίτητα, να φαίνεσαι υπερήρωας στα μάτια του. Δεν είσαι αλλά, ούτως ή άλλως, έτσι σε βλέπει. Να είσαι ανθρώπινος. Να είσαι και τρυφερός αλλά και αυστηρός όπου επιβάλλεται. Όλα χρειάζονται. Με μέτρο. Δίδαξέ του κι αυτό. Να έχει μέτρο, σε όλα. Θα μπορούσα να γράφω ώρες αλλά… Είπαμε, δεν υπάρχει εγχειρίδιο.

 

Γι’ αυτό ας τελειώνουμε, λίγο πολύ, όπως αρχίσαμε. Να είσαι ο εαυτός σου. Κι αυτός ο εαυτός να είναι μια βελτιωμένη έκδοση του δικού σου πατέρα. Τέλειος ούτε συ θα είσαι αλλά, κάνε κάποια βήματα εμπρός για να κάνει και το δικό σου παιδί. Θα έχει εξαιρετικό πρότυπο…

 

ΥΓ: Κι αφού μιλάμε εδώ για αθλητισμό, μάθε το να αγαπάει την ομάδα του χωρίς «ναι μεν, αλλά» και, που και που, να χειροκροτεί τον αντίπαλο αν βλέπει ότι είναι καλύτερος.

ΥΓ2: Τον δικό μου τον έχασα πριν από σχεδόν δύο 10ετίες.