Categories

  • Χωρίς κατηγορίες

Most Popular

Most Viewed

Από εποχής Μπλαχίν…

Ο Ηρακλής Αντύπας επιστρέφει blogάροντας για την απόφαση του Ολυμπιακού που κάνει τη διαφορά για όσα βλέπουμε.

 

Ξέρετε πολύ καλά, όσοι «γνωριζόμαστε» χρόνια, ότι μου αρέσει να λέω και να γράφω αυτό που σκέφτομαι. Είμαι ειλικρινής. Αρκετές φορές… ενοχλητικά ειλικρινής. Εδώ βέβαια θα γράψω κάτι που κάθε άλλο παρά ενοχλητικό είναι.

Η καλύτερη απόφαση αυτού του καλοκαιριού της διοίκησης του Ολυμπιακού και ειδικά του Βαγγέλη Μαρινάκη που παίρνει τις μεγάλες αποφάσεις. είναι η διατήρηση του Πέδρο Μαρτίνς στον πάγκο της ομάδας. Υπήρχαν αφορμές (σ.σ.: ο αποκλεισμός από τη Λαμία δεν… χωνεύεται εύκολα) και, σε αρκετές περιπτώσεις, γκρίνιες από μερίδα του κόσμου την προηγούμενη σεζόν που θα δικαιολογούσαν απόφαση για απομάκρυνση του Πορτογάλου.

Ωστόσο ο ηγέτης των ερυθρολεύκων έκανε κάτι που έχουμε να δούμε στον Ολυμπιακό σχεδόν 30 χρόνια. Δηλαδή να μείνει ο προπονητής στη θέση του αν και έχει χάσει τους τίτλους. Είχε γίνει τη δεκαετία του ’90 με τον Όλεγκ Μπλαχίν. Έγινε τώρα με τον Πέδρο Μαρτίνς. Το άξιζε και Ουκρανός, το αξίζει και ο Πορτογάλος. Μπαλάρα έπαιζε πέρυσι και παίζει και τώρα ο Ολυμπιακός, μπαλάρα και τότε με τα τρία… Μινγκ (Προτάσοφ, Λιτόφτσενκο και Σάβιτσεφ).

Για να μην σας κουράζω, ο Ολυμπιακός που απολαμβάνουμε όλοι μας και τον βλέπουμε έτοιμο να επιστρέψει σε ομίλους Τσάμπιονς Λιγκ αν και στην αρχή του καλοκαιριού έμοιαζε αδύνατο, είναι κυρίως το αποτέλεσμα της διατήρησης του Μαρτίνς στην τεχνική ηγεσία και μετά των όποιων μεταγραφών έγιναν.

Και κάτι τελευταίο: διαβάστε ξανά τί είχα γράψει προ αρκετών ημερών για τον Ραντζέλοβιτς.